در مورد قوانین استفاده از موتور سیکلت تو ایران، قبلا گپامون رو زدیم. اما رفقایی که میخوان در مورد این قوانین تو کشورای دیگه اطلاع داشته باشن یا قصد مهاجرت دارن. اصول و چارچوب مقررات موتورسواری تو همهی کشوارا تا حدودی شبیه همه. مثلا داشتن گواهینامه برا هر کی که بخواد از موتور سیکلت استفاده کنه، واجبه. یا داشتن بیمهی شخص ثالث. اما اینکه چه گواهینامهای باید داشته باشین، فرق داره. تو مطلب قوانین کشورمون به انواع گواهینامه اشاره کردیم. ولی اون چیزی که گفتیم مختص همهی کشورا نیست. سیاستگذاری هر کشور یا منطقهای فرق داره. بلاخره اونا مردم خودشون رو میشناسن و با همین شناخت قوانین رو اعمال میکنن. جالبی کار اینجاست که قوانین راهنمایی رانندگی تو کشور خودمون نسبت به کشواری پیشرفته و جهان اولی، ضعیفتره. خب، حالا با این تفاسیر بریم با قوانین کشورهای دیگه آشنا بشیم و ببینیم چقدر اختلاف بین ما و اوناست!؟
قوانین موتور سیکلت سواری در قاره آسیا

قوانین موتور سیکلت سواری در چین
سیاستهای کشور چین، بیشتر روی استفاده از وسایل نقلیهی برقی و دوچرخهست. اگه یه سفر به یکی از شهرای چین رفته باشین، حتما این قضیه رو دیدین. حتی خود مردمشون هم سعی میکنن این قوانینو رعایت کنن. استفاده از موتور سیکلت تو این کشور آسیایی، محدودیتای زیادی داره. مثلا تو بعضی از بزرگراهاشون ورود موتور سیکلت ممنوعه. یا تو مرکز بعضی شهراشون مثل گوانگژو، دونگوان، شنژن، ژوهای و هانگژو، بخاطر ازدحام ترافیک ورود موتور مطلقا ممنوعه و اگه پلیس ببینتتون، هم جریمه میکنه و هم وسیله رو توقیف میکنه. البته یکی از دلایلی که باعث شده موتور ممنوع بشه، سرقت و دزدی زیادی بوده که تو دههی ۹۰ اتفاق میفتاد. اکثر موتورای چینی هم حجمشون ۱۲۵ سی سی و استفاده از موتورای بالای ۲۵۰ سی سی، محدودیتای زیادی داره. قشنگ مشخصه که قوانین این کشور برا استفاده از موتور سیکلت، سخت گیرانهست و جالبتر اینکه، کاری کردن که خود مردم با جونو دل این قوانین رو رعایت کنن.
قوانین موتور سیکلت سواری در هندوستان
خب بریم سراغ کشور رنگها. هندوستان یکی از کشورای قشنگه جهانه که متاسفانه اصلا بهش رسیدگی نمیشه. میگن جمعیشت زیاده ولی چینم جمعیتش زیاده. با این حال هیچی از قشنگیو سرسبزی این کشور کم نمیکنه. اولین قانونی که این کشور برا استفاده از موتور داره، برمیگرده به حجم موتور سیکلت. اینطوری که اگه موتور شما حجم انجینش زیر ۵۰ سی سی باشه، به عنوان یه وسیله غیر موتوری شناخته میشه و نیازیم به گواهینامه ندارن. اما موتورایی که حجمشون بالای ۵۰ سی سیِ، هم باید پلاک بشن و هم باید گواهینماه داشته باشین. البته اوناهم مثل خودمونن، زیاد به قوانین توجه نمیکنن. البته که ما سبک زندگی موتوریا، قراره قوانین خودمونو رعایت کنیم.
قوانین موتور سیکلت سواری در ژاپن
اما کشور ساموراییها. قوانین استفاده از موتور تو ژاپن، محدودیتهای شدیدی داره. ژاپنم مثل هند، یه دسته موتور با انجین ۵۰ سی سی داره. با این تفاوت که وسیله نقلیهی موتوری شناخته میشه، ولی به عنوان یه وسیله سَبُک. اماااا محدودیتهاشون. اول اینکه کلاه کاسکت نداشته باشین، جریمهاین. تازه اگه حادثهای پیش بیاد و شما از یه کلاه خوب و محکم، بیمه قبول میکنه. دومین که هرجا و هرموقعی نمیتونین سرنشین سوار کنین. باید ۱ سال تو جادههای معمولی و ۳ سالم تو بزرگراهها، موتور سواری کرده باشین. مناطقیم هستن که کلا اجازه سوار کردن سرنشینو ندارین. هر چیزی که باعث بشه صدای موتور، سرعتش و پلاکش تغییر کنه، مساوی با جریمه. و جالبترین قانونشون، استفاده هدفون موقع رانندگیه. زارت اعمال قانون. البته این قانون تو خیلی از کشورای جهان اول وجود داره.
قوانین موتور سیکلت سواری در امارات (دبی)
بریم سراغ کشور عربیِ امارات یا همون دبی. دبی شهری که مردم ایران بیشترین تردد و اقامت رو اونجا دارن. برا تجارت، تفریح یا اصلا زندگی. یه شهر تمیز با امکانات عجیبو غریب. بماند که یه روزی اونا از ما عقبتر بودن و الان این ماییم که عقبیم. متاسفانه!! اما اگه یه روزی خواستین گواهینامه موتورسواری دبی بگیرین، باید کپی پاسپورت و صفحه ویزای اقامت، کپی و اصل امارات آیدی، ضامن یا کفیل از NOC، دو عدد عکس و تایید چشمپزشک رو به یکی از آموزشگاههای رانندگی تحویل بدین. البته آنلاین هم میتونین. اگه هم اقامتتون طولانی مدته، باید حواستون به تمدید گواهینامه باشه. وگرنه به ازای هر یه ماه، ۱۰ درهم جریمه میشین.
قوانین موتور سیکلت سواری در ترکیه
ترکیهی!! ماشالا، هرجای این کشور که بریم، یه هموطن میبینیم. هر کیم که میره باید با عکس پروفایشل نشون بده. ترکیه بخاطر بالا رفتن آمار تصادفات شهری، قوانین جدید و سختی برا وسایل نقلیه اعمال کرده. حتی به اسکوترا هم رحم نکردن و افرادی که ۱۸ سال تمام دارن میتونن از اسکوترای برقی استفاده کنن و کمتر از ۱۸ سال باید گواهینامه داشته باشن. اما فقط این نیست که، تو ترکیه وسایل نقلیهی موتوری به ۷ دسته تقسیم میشن. هر کدومم شرایط رانندگی خودشون دارن. ولی چیزی که تو همشون مشترکه، محدودیت سرعت که نباید بیشتر از ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت باشه. شرایط گرفتن گواهینامه هم مثل کشور خودمونه با این تفاوت که باید ویزای اقامت داشته باشین. اگه هم گواهینامهتون ترجمه شدهست، میتونین با همون تا ۳ ماه موتورسواری کنین.
قوانین موتور سیکلت سواری در قاره اروپا
خب بریم سراغ قارهی سرسبز جهان. سیاستگذاری اروپاییا برا استفاده از موتور سیکلت، هم خیلی جامعِ و هم خیلی دقیقه. اولین نشونشون هم دستهبندی گواهینامهست.
- کلاس AM: برا این گواهینامه باید حداقل ۱۵ سال داشته باشینو موتورتونم باید ۵۰ سی سی باشه.
- کلاس A1: برا این گواهینامه باید حداقل ۱۶ سال داشته باشینو موتورتونم باید ۱۲۵ سی سی باشه.
- کلاس A2: برا این گواهینامه باید حداقل ۱۸ سال داشته باشینو توان خروجی موتورتونم نباید بیشتر از ۴۸ اسب بخار باشه.
- کلاس A: و اما آخریش. برا این گواهینامه یا باید ۲۴ سال داشته باشین یا از گواهینامهی A2 دو سال گذشته باشه. حداکثر سرعت موتور سیکلت تو اروپا ۱۳۰ کیلومتر بر ساعته.
اما قوانینشون. تو اروپا بهغیر از کلاه کاسکت، استفاده از لباس مناسب موتورسواری واجبه. حتی تو بعضی مناطق یا بزرگراهها، باید دستکش مخصوص داشته باشین و تو روز هم باید چراغای موتور روشن باشه. درسته که موتور سنگین تو اروپا آزاده، ولی مقرراتشون خیلی شدیده.
قوانین موتور سیکلت سواری در ایالات متحدهی آمریکا
هر ایالتی تو آمریکا قوانین مختص خودشو برا موتورسواری داره. مثلا یکی از ایالتا اجازه رانندگی به ۱۵سالهها رو میده، ایالتیم هست که باید ۱۸ سال تمومو برا موتورسواری داشته باشین. یا تو قانون یه ایالت اومده که صدای موتور نباید بیش از اندازه باشه. اما مواردیم هست که تو کل کشور باید رعایت بشه. مثل استفاده از کلاه کاسکت. تو کل آمریکا یه قانون مشخص وجود نداره و بسته به اون ایالت قوانین اعمال میشه. حتی شکل گواهینامههاشونم باهم فرق داره.
تو کشورای که تا حالا گفتیم، آزادترین کشور در رابطه با محدودیت سنی، همین آمریکاست. ولی این نیست که فکر کنین راحت بهتون گواهینامه میدن. مثلا برا نوجوونایی که ۱۵ سالهشونِ و میخوان سوار موتور سیکلت بشن، تو همون مقطع دبیرستان بهشون اموزش میدن و اگه تموم آزمونا رو قبول شدن، اونوقت براشون یه گواهینامهی مبتدی صادر میکنن. اینم از ایالت متحدهی آمریکا.
حرف آخر
خب رسیدیم به حرف آخر. اینم از قوانین موتورسواری تو کشواری دیگه. ولی خیلی از کشورا رو اسم نبریدم. مثل کانادا و استرالیا. اگه دقت کرده باشین، بیشتر مقررات کشورا شبیه همه و تو بعضی موارد باهم فرق دارن. وگرنه تفاوت چندانی باهم ندارن. این مقاله در اصل آشنایی با قوانین موتورسواری تو کشورای دیگه و مقایسه اونا با کشور خودمون بود. از حق نگذریم، اونا بیشتر رعایت میکنن. میدونم مشکلات زیاده، دغدغههای مالی داره بهمون فشار میاره، ولی این ماییم که کشورو میسازیم. شاید خیلیا بگن ما هیچکارهایم، اما اگه هممون دست به دست هم بدیم، میتونیم کشورمونو آباد کنیم. ولی باید اول از خودمون شروع کنیم.
یهبار یه بندهخدایی با ماشینش داشت از یه کوچه باریک که پُرِ دستانداز بود رد میشد. نمیتونستم تند بره. یکی از رفقای موتورسوار ماهم پشتسرش بود و قشنگ معلوم بود که عجله داره. وقتی کوچه یکم پهن شد، موتورسواره یه دنده معکوس زدو با سرعت رد شد. تو حین این حرکتش داد زدو به اون بندهی خدا فُحش ناموسی داد. حالا شما خودتونو بذارین جای اون راننده ماشین. رفقا فرهنگ و تمدن داشتن چیزی نیست که بخوان به ما ایرانیا یاد بِدَن. فرهنگو تمدن چیزیِ که تو خون تموم ماها هست. فقط کافیه به اصلو نسب و ریشهی خودمون یه نگاه بندازیم.
اگه سوال یا نظری در این خصوص دارین، در قسمت کامنتها با ما درمیون بزارین 😊







